الهه ی ونوس

دلمان خوش است آدم هستیم...!

 

 

عاشق شده ای خیال پرداخته ای / دنیای بدی برای خود ساخته ای

آنگونه که فکرمیکنی نیست رفیـق!/ آدم ها را هنـــوز نشناخته ای

نقطــه،کلمــه،جــای خودش را دارد/درهـرجا معنای خودش را دارد

ایــن عالــم مثـــل عالــم اول نیســـت/غم هست ولی مثل غم اول نیست

ایـــن آن سیبـــی نیست که بایــد باشد/آدم هــم دیگر آدم اول نیســـت

آدم ازچوب سنگ یاآهــن نیست/تنــها کفــش و کلاه و پیراهن نیست

بــی هـم شدگانیــم که پیـــداهستیــم/پنهان شدگان خواب و رویـــا هســـتیم

دردنیــــای چقــــدرها ازهـــم دور/آدم هـــای چـــقدرتنـــها هســتـیــــم

بـــی هم همه گــــم شدیــم،پیــــدا نشـــدیم/تنهــــابودیم فکر تــن ها نشدیم

ســـی مرغ یکــی شدند وسیمــــرغ شــدند/اندازه ی مــرغی مــن وتو مـــا نشدیم

یک روز بلا برسرمان می بارند/یک روز دیگر عزیزمان می دارند

کس هیچ ندانست و نخواهد دانست/فردا چه به روزگارمان می آرند

بی چاره ترازعــالــم وآدم هستیم/ماتــم زده ای مثل محــــرم هستیم

نه گنـــــدمی نه یــــارگنــــدم گـــونی/ماهـــم دلـــمان خوش است آدم هستیم..!

 

 

 

نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم فروردین 1390ساعت 16:42 توسط مهسا |

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

بازی خیالی....

 

    دیدی گلی نچیدی در بازی خیالی

                                   جزچهره های زخمی از مشتهای خالی

 گفتی که رازخلقت دردستهای دنیاست

                                  درقصه های کوچک درنغمه های خندان

دیدی چه پوچ بودند آن مشتهای بسته

                                  دیدی فریــــب خوردی از یارهای خسته

صدبار پا گرفتی دردستهای بازی

                                 تاهیــــــــچ را بیابی تا خویـــش را ببازی

پیـغام مشــتــها را دیــــدی و آزمودی

                              هرکس به گونه ای باخت بازنده تر تـو بودی

وقتی که دستت روشد دردل چه میکشیدی

                              گلها همیشه پوچند این را تـــو دیر دیدی.....

 

نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم اسفند 1389ساعت 17:33 توسط مهسا |

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

فاصله ای بین قلبهای.........نیست

               " به نام دهنده ی بی منت..."

 

 استادى ازشاگردانش پرسيد:چرا ما وقتى عصبانى هستيم دادمي‌زنيم؟
 

چرامردم هنگامى که خشمگين هستندصدايشان رابلند مي‌کنند وسرهم دادمي‌کشند؟

شاگردان فکرى کردنديکى ازآن‌ها گفت:چون درآن لحظه آرامش وخونسرديمان

را ازدست مي‌دهيم

استاد پرسيد:اين که آرامشمان را ازدست مي‌دهيم درست است امّاچرا باوجودى که

 طرف مقابل کنارمان قرار دارد داد مي‌زنيم؟ 

 آيا نمي‌توان با صداى ملايم صحبت کرد؟

 چرا هنگامى که خشمگين هستيم داد مي‌زنيم؟

شاگردان هرکدام جواب‌هايى دادندامّا پاسخ‌هاى هيچکدام استادرا راضى نکرد.

سرانجام اوچنين توضيح داد:هنگامى که دونفرازدست يکديگرعصبانى هستند،

قلب‌هايشان ازيکديگر فاصله مي‌گيرد.آن‌ها براى اينکه فاصله راجبران کنند

مجبورند که دادبزنند.هرچه ميزان عصبانيت وخشم بيشترباشد،اين فاصله بيشتر

است وآن‌ها بايد صدايشان را بلندتر کنند.

 سپس استادپرسيد:هنگامى که دونفرعاشق همديگرباشندچه اتفاقى مي‌افتد؟

آن‌ها سرهم داد نمي‌زنند بلکه خيلى به آرامى با هم صحبت مي‌کنند.چرا؟

چون قلب‌هايشان خيلى به هم نزديک است.فاصله قلب‌هاشان بسيارکم است

استاد ادامه داد:هنگامى که عشقشان به يکديگربيشترشد،چه اتفاقى مي‌افتد؟

آن‌هاحتى حرف معمولى هم با هم نمي‌زنند وفقط درگوش هم نجوامي‌کنند و

 عشقشان باهم به يکديگربيشترمي‌شود.

سرانجام، حتى ازنجوا کردن هم بي‌نيازمي‌شوند وفقط به يکديگرنگاه مي‌کنند.اين

 هنگامى است که ديگرهيچ فاصله‌اى بين قلب‌هاى آن‌ها باقى نمانده باشد......!

 

 

 

 

نوشته شده در جمعه بیست و نهم بهمن 1389ساعت 20:6 توسط مهسا |

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

من آمدم که باشم......

 

 

من آمدم که باشم،پیداشدم که تنها دنبال من نگردید

با گونیا و پرگاردر یک حساب بیجا دنبال مـــــن نگردید

                                             دستان من جوانند درانتظار یک سیب بر شاخه های امروز

                                             ازهردرخت کهنه تا اشتباه حــوا دنبال مــــــــــــــــن نگردید

من درمیان خویشم درنغمه ای که بدنیست دردختری که اینجاست

 تا آسمـــــــــــان پروین ،تا هرفــــروغ زیــبا دنبال مــــــــــــن نگردید

                                            من را میان قلبـــم،درچشمهای خیسم،ازخنده ام بیابید

                                          با شیشه های عینک چون یک پیام خوانا دنبال من نگردید

من خوابگرد عشقم،با اعتقاد شیرین در بیستون حالا

دورازجنون این دل،تنها درون لــیــلا دنبال مــن نگردید

                                                      با دختران احساس حتی برای رفتن دیگربهانه ای نیست

                                                    من مانده ام که باشم،با من بمان که فردا دنبال من نگردید...!

 

 

                                     

نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم دی 1389ساعت 19:31 توسط مهسا |

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

درگذشته اقوام یونانی برای هرچیزی سنبلی داشتند

وسمبل زیبایی آنها معروف به الهه ی ونوس بود!!!!
××××××××××××××××××××××××××××××××××××
من نه عاشق بودم ونه محتاج نگاهی که بلغزد بر من
من خودم بودم ویک حس غریب که به صد عشق وهوس می ارزد...!!!
×××××××××××××××××××××××××××××××××××××
گرگ عجل یکایک از این گله می برد این گله را نگاه که چه آسوده می چرد..!!